?clal Ayd?n Ben futbolla ilgili yaz? yazabilecek son ki?iyim haberi.

Ben futbolla ilgili yaz? yazabilecek son ki?iyim... Biliyorum. Zaten derdim futbol yazmak da de?il. Asla! Be?ikta?-Wolfsburg maç?n? stadyumda izliyordum.

Nas?l ya?mur ya??yordu... Taraftar her ?eye ra?men co?kusundan bir ?ey kaybetmemeye kararl?yd?. Çar?? küçük bir iyile?me görse ça?lamaya haz?rd? hatta. ?lk be? dakika “yoksa iyi bir maç m??” diye heveslenirken...

23. dakikada “Ben buna dayanabilece?imi sanm?yorum” dedim. “Sesi yava? yava? solan taraftara yaz?k yahu...” Be?ikta? izleyicisinin organize tezahürat konusundaki me?hur becerisi bile i?lemiyordu...

Aç?k tirübünde tepelerinden inen ya?mura ald?rmadan, moralini bozmamaya çal??arak heyecan?n? ayakta tutma çabas?ndaki taraftar? izledim bir süre. Sonra zaten maç? da b?rakt?m... Yeni bir yenilgi daha alan taraftar?n kulüp ba?kan?na tepkisini de...



***


Hayat?m?n hiçbir döneminde futbola anormal ilgi duymad?m ve hiçbir tak?m?n fanati?i de olmad?m. Ama ?nönü Stadyumu’nda maç izlemek için ba?lang?çta fanatik olman?za gerek yok zaten. Bu ba?l?ba??na bir sosyal olayd?r. Sizi sarar sarmalar, taraftar o dev co?kusuyla akl?n?z? al?r. Bazen maç? b?rak?r onlar? izlersiniz. Ve gide gele buna çook al???rs?n?z...


***


Dedi?im gibi sadece futbola de?il, fanatikçe bir duyguya, bir ideolojiye, bir gruba körüne körüne ba?lanma, adanma fikrine, böylelikle bir kimlik sahibi olma meselesine akl?m yatmad? hiçbir zaman...

Ama bu, “aidiyet” kavram?n? önemsemedi?im, küçümsedi?im anlam?na gelmesin sak?n. Aksine çok koruyucu, kollay?c? bir yan? da vard?r ve malumunuz cemaatlerin topumsal ba?ar?lar?nda bu aidiyet inanc? temeldir.

Benim söz etti?im ?ey abart?l? taraftar olmak hali... Kendini yakmaktan bahsediyorum... Ba?r?n? siper etmekten... Canl? bombaya dönü?mekten... Kaybetmeye tahammülsüzlü?ün ?iddetinden. Zaferin getirdi?i kendini bilmezcesine sarho?luk ve zalimlikten.

Bir ?eye inanmay? kör gözle hayata dökmekten...

Sa?duyuyu yitirmekten.


***


Dün Necati Do?ru’nun Vatan’daki “Kürtleri En Çok Seven Adam” ba?l?kl? yaz?s?nda “Kürtleri, annelerinden sonra en çok seven” ?air Kemal Burkay’?n “Sava? yapmak kolayd?r, zor olan bar??t?r” cümlesini okudu?umda bu topra??n insan?n?n hayatta tutabilece?i, tutunabilece?i son kavram?n “bar??” oldu?unu dü?ündüm bir kez daha...

Bazen “kaybedenlerin” fanatizminden bazen “do?du?u günden bu yana ezilmi?lerin” öfkesinden beslenir sava?...

Futbolu bir sava? gibi ya?ar bu yüzden benim ülkem. Siyaseti de. Trafi?i de...

Gerçek bir sava??n bitirilmesine katlanamayanlar da belki bu genetik “yüksek co?kuya” dayarlar s?rtlar?n?... Toplum içindeki duru?lar?n kalesidir çünkü körü körüne ba?lan?lan tak?mlar, ideolojiler, inançlar...


***


?zlemekten keyif almad???m bir maç?n yar?s?nda ç?kabiliyorum. Ama ülkemin gerçe?inden, hay?r... Demokratik Aç?l?m meselesinde henüz kutlanacak bir zafer yoktu... Zira ortada henüz bir sonuç yoktu. Erken çekilen halay aram?zda bar???n fanati?i olmad???ndan erken kesti sesini “taraftarlar?n”... Yaz?k oldu...

Zafere sevinmek kadar hazmetmeyi, yenilgiye üzülmek kadar kabullenmeyi de bir gün ö?renir miyiz dersiniz?

Bu Sayfaya Mesaj Yazın

İsim (gerekli)

E-posta (gerekli)